รับน้องวันแรก

“มาค่าา~~~น้องๆคณะวิศวกรรมศาสตร์นะคะมาทางนี้ค่ะน้องๆปี 1 ทุกคน”

ตอนนี้พี่ๆที่คณะกำลังเรียกเด็กปี 1 ทุกคนมารวมตัวกันเพื่อมารับป้ายชื่อ ฉันกับรินพวกเราพากันวิ่งไปนั้งรอที่หน้าแถวใต้ต้นไม้ใหญ่ ตอนนี้มีรุ่นพี่ยืนกันเต็มไปหมด

“เอ้าาา!!! ไอพวกปี 1 ไวๆหน่อยอย่าอืดอาดยืดยาดใครช้าสุดจะโดนลงโทษนะ” เสียงพี่ผู้ชายคนนึงตะโกนขึ้นมาอย่างน่ากลัว เค้าดูแบดๆหน้าตาคมแต่นิสัยโหดชะมัด

“วันนี้เป็นวันรับน้องวันแรกผมให้เวลาพวกคุณเตรียมตัวกันมาเป็นอาทิตย์ทำไม!!!!! พอถึงเวลายังช้าพวกคุณไม่ให้ความรวมมือกับรุ่นพี่เลย คุณดู!!! รุ่นพี่แต่ละคนตั้งใจกันแค่ไหนผมนั้งดูพวกคุณมาสักพักแล้วพวกคุณล่ะให้ความร่วมมือกันไหม!!!!”

“รุ่นพี่คนนี้โหดจังเนอะว่าไหม”

“ใช่!!แต่เค้าหล่อมากเลยนะว่า….เดี๋ยวนะนายเป็นใครเนี่ย” รินถามขึ้นอย่างงงๆ

“เราชื่อเข้ม😁”

จู่ๆก็มีผู้ชายเซอๆคนนึงมาคุยกับยัยริน

“เราเข้มนะหวัดดีสาวๆ เธอชื่ออะไรกัน” ผู้ชายร่างสูงหน้าเข้มสมชื่อแนะนำตัว

“ฉันรินส่วนนี่ลูกหมี” (รินรีบตอบส่งพร้อมยิ้มให้เข้ม)

“เธอนี่น่ารักจังยิ้มสวยซะด้วยมีแฟนรึยัง”(เข้มถามรินเหมือนกำลังจะจีบส่วนยัยรินก็ตาวาวเลย)

“ยะ..ยังไม่มีนี่นายจะจีบฉันหรออ”

“เดี๋ยวๆ นะ ใจเย็นๆทั้งคู่นะ ฉันยังนั้งอยู่ตรงนี้เนอะเกรงใจนิสนุงเนอะ” (ฉันเบะปากใส่ยัยรินทันที)

“คุยไรกัน!!!” เสียงรุ่นพี่ตะคอกพวกเรา 3 คนอย่าดุดัน

“แหม่พี่แค่คุยก็ต้องดุด้วยหรอครับ” เข้มสวนกลับไปที่รุ่นพี่ทันที จนฉันถึงกลับตาโตทันทีเช่นกัน

“อย่ามาปากดีนั้งกันเงียบๆแล้วฟัง” (รุ่นพี่สวนเข้มกลับ)

“เอาหล่ะค่ะน้องๆวันนี้รับน้องวันแรก พี่ๆจะมาแจกป้ายชื้อและแนะนำตัวเอง และกิจกรรมแรกคือการตามหาพี่รหัสนะคะ พี่ชื้อแป้งเป็นประธานคณะปีนี้มีอะไรปรึกษาพี่ได้ตลอดนะคะ”

หลังจากที่พวกพี่ๆแนะนำตัวเองก็ถึงเวลาแนะนำตัวของพี่ว๊าก “ผม ตะวัน ประธานพี่ว๊ากปีนี้”

หืมมพี่จอมตะคอกคนนี้คือประธานพี่ว๊ากหรอกหรอว่าละทำไมโหดจังกร่างอีกด้วย เก็บกดรึไงอะไรจะต้องดุขนาดนั้น

ถึงเวลาแจกป้ายชื่อ “น้องรัศมี”

“ค่ะ..พี่หนูค่ะ” ใช่จ่ะ รัศมี ชื่อจริงของฉันเอง”

“นี่จ้า ป้ายชื่อจากฝีมือพี่รหัส” 😆

“ห๊า!! พี่คะทำไมเป็นลูกหมาหล่ะคะ” ฉันชื่อลูกหมีโว้ยย!!ไม่ใช่ลูกหมาอะไรเนี่ยยย

“เออ..อันนี้ต้องไปถามพี่รหัสนะว่าทำไมตั้งแบบนี้ฮ่าๆเอาหน่าเพื่อนคนอื่นๆก็ชื่อแปลกๆจ่ะ 555” (รุ่นพี่หัวเราะขี้นมาพร้อมยื่นป้ายมาให้ฉัน)

“แกดูดิ รวยริน บ้าป่ะคนไรชื่อรวยริน” ยัยรินดูไม่พอใจกับป้ายชื่อตัวเองแต่มันก็ดีกว่าของฉันนะ

“ดูของฉันก่อนเนอะ” (ฉันยกป้ายชื้อที่คอให้รินดู)

“เห้ยยฮ่าๆๆๆ ลูกหมาเฉยเลยว่ะแกแกแย่กว่าฉันละ”

“ขอมือหน่อยสิ ลูกหมาฮ่าๆๆ” เข้มกวนประสาทฉันขึ้นมาทันที

“ไม่ตลกไหมพวกเธอ!” ฉันทำหน้าตาเซ็งๆใส่ทั้ง2คนจน2คนนั้น รีบหยุดขำแต่มองหน้ากันอมยิ้ม

อะน้องๆคะ

“เดี๋ยวพี่จะให้น้องๆจับกลุ่ม4คนนะคะและกลุ่มนี้ก็จะอยู่ยันจบการรับน้องขอให้น้องน้องทุกคนเลือกเพื่อนที่คิดว่าเค้าจะอยู่กับเราจนจบการรับน้องนะคะเริ่มได้เลยค่ะ”

รุ่นพี่ให้พวกเราเลือกจับกลุ่ม4คนแต่ตอนเนี่ยกลุ่มเรามี3คนละตอนนี้ขาดแค่1คน ฉันหันไปเห็นผู้ชายใส่แว่นที่เค้ายังนั้งงง ฉันเลยเดินเข้าไปทักเค้าก่อน

“หวัดดีนาย นายมีกลุ่มยังง” ฉันเดินเข้าไปหาผู้ชายคนนึงที่เค้านั้นเงียบๆอยู่คนเดียวเพราะน่าจะมีแต่เค้าแหละที่ยังไม่มีกลุ่ม

“ยังเลย…” เค้าตอบมาแบบสั้นๆ

“เอางี้ไหมนายมาอยู่กลุ่มกะพวกเรา เราชื่อลูกหมีนะนายชื่ออะไร”

“ผมชื่อ ภัทร” ภัทรนิ่งมากบุคลิกแบบเข้าถึงยากมากๆหน้าตาหล่อตี๋สาวกรี๊ดแน่ๆถ้าอยู่ไปนานๆ

และกลุ่มเราก็คบสี่คนมีฉัน ริน เข้มและเพื่อนใหม่ ภัทร

“นี่ๆครบแล้วทุกคนนี่ ภัทร นะ เค้าจะมาอยู่กลุ่มเดียวกับพวกเรา” ฉันแนะนำภัทร ให้เพื่อนไรรู้จัก

“หวัดดี ภัทร เราริน”

“ผมเข้มนะ”

“เอาล่ะค่ะน้องๆคะถ้าจับกลุ่มครบแล้วให้นั้งเป็นวงเลยนะคะเราจะได้เริ่มกิจกรรมกันทันทีจะได้ไม่ดึกค่ะ”

กิจกรรมวันนี้ผ่านไปด้วยดีเลิกกิจกรรมตอน19.00น. ดีนะฉันกับรินอยู่หอแถวนี้เลยไม่ต้องรีบกลับบ้านส่วนมานักศึกษามักจะอยู่หอแถวมหาลัยกัน

“ไปหาไรกินกันไหมทุกคนฉันรู้สึกหิวมากเลย”รินถามพวกเรา3คนหลังเสร็จกิจกรรม

“เอาสิแต่..เดี๋ยวขอฉันตามแองจี้ก่อนนะมันรอกินข้าวอยู่” แองจี้คือเพื่อสาวสองที่คบกับฉันมานานมากกกแต่นางดันไปอยู่คณะนิเทศเราเลยเรียนมอเดียวกันแต่คนละคณะ

“แองจี้??? หูยยชื่อน่ารักอะอยากเห็นหน้าเลยอยู่คณะอะไรหรอ” เข้มรีบถามทันทีพอได้ยินชื่อจี้

“แหมไอเข้ม!! พอพูดชื่อแค่นี้ก็หูผึ่งเลยนะ” รินรีบหันไปแซวเข้ม

“คณะนิเทศหน่ะ รอแแปนะ” (ฉันโทรตามแองจี้เพื่อจะกินข้าวกัน)

“เราขอตัวได้ไหมพอดีเรามีอะไรต้องทำอะ” (ภัทรขอไม่ไปกินด้วย)

“อ่าวเสียดายอะน่าจะกินข้าวกันก่อนแต่ไม่เป็นไรเอาตามความสะดวกละกัน มีอะไรก็ทักมาในไลน์กลุ่มได้นะ ภัทร”

“อืมมไปก่อนนะ”

“ภัทรมันดูเงียบๆเนอะ เออออเดี๋ยวตามไปที่ร้านนะขอไปทำธุระแปป” (เข้มหันไปเจอพี่ตะวันแล้วดูรีบๆทันที)

“อะไรของมันเนี่ย” รินหันมองตามไปแล้วบ่นพึมพำ

“นู้นไงมันคงกลัวพี่ตะวันเห็นเค้ากวักมือเรียกอยู่”(ฉันชี้ไปทางพวกเค้า)

“มาแล้วจ้าชะนีทั้ง2 เอ้าไหนอะผู้ชายไม่เห็นมีเลยแกโกหกฉันหรอนังหมี” แองจี้มาถึงนางก็ถามถึงผู้ทันที

“โกหกอะไรเข้มเดี๋ยวตามมาแต่ภัทรอะขอตัวไปทำธุระเจอคนเดียวไปก่อน” ฉันหันไปตอบจี้

“เข้มมันสนใจแกนะจี้แค่ฟังชื้อก็บอกน่าร๊ากกกฮ่าๆ” ยัยรินนี่ชงเก่งจริงๆ

“จริงดิแกฉันเขิลนะเนี่ย”

-ร้านข้าวเฮียตง-

“มาแล้วสาวๆไหนๆแองจี้” (เข้มรีบเดินเข้ามาพร้อมเรียกชื้อจี้)

“เราเองแองจี้ค่ะ” (จี้ทำท่าทัดหูแล้วยิ้มเขิลไปที่เข้มแถมยังจับมือด้วยนะ)

“เอิ่มมมอะไรเนี่ย ไม่ใช่ผู้หญิงหรอกหรอแองจี้” (เข้มรีบสบัดมือจี้ละวิ่งไปหลบหลังริน)

“โอ้ยเข้มแกจะมาหลับหลังฉันทำไมมะกี้ยังบอกอยากเจออยู่เลย เห้อนี่แหละนะหน้าหม้อจริงๆ” (รินแซวเข้มพร้อมหัวเราะขึ้นมา)

“พอๆๆ นั้งลงสั่งข้าวกินกันเถอ”

ฉันตัดบททุกคนเพื่อจะได้สั่งข้าวกินหลังจากกินข้าวเสร็จเราก็แยกย้ายกันกลับหอ ฉันพึงนึกเรื่องที่เข้มโดนเรียกไปได้เลยทั้งไปที่ไลน์กลุ่ม