ตอนที่ 1

“นี่เรา ตายแล้วหรอ” ผมคิด

“ใช่เจ้าตายแล้ว ข้าต้องขอโทษด้วยจริงๆ ข้าไม่น่าทำตะเกียบหล่นไปเลยทั้งๆที่รู้อยู่ว่าถ้าเกิดขอหล่นจากสวรรคแล้วตกไปโลกมนุษย์จะขยายขนาดเป็น สิบเท่า เอางี้เพื่อเป็นการชดเชยในการกระทำผิดผลาดครั้งนี้ ข้าจะส่งเจ้าไปเกิดยังต่างโลกละกัน” ชายชราคนหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงมุมหนึ่งของห้องบอกกับ ผม

“แล้ว….พ่อแม่ผมหละ” ผมถามกับพระเจ้า

“ไม่ต้องห่วงสำหรับพ่อแม่ของเจ้าข้าได้ลบความทรงจำเกี่ยวกับเจ้า จาก ทุกคนแล้วสบายใจได้เขาจะไม่เสียใจที่เสียเจ้าไป” พระเจ้าตอบ

“ปกติการไปเกิดยังโลกแห่งนั้นทุกคนจะได้เวทย์มนต์ไปคนละ 1 ชนิดแต่สำหรับเจ้าข้าจะให้เจ้าเลือกพลังได้สองอย่างละกัน” พระเจ้ากล่าว

“อืม ผมขอเลือกเป็นพลังในการสร้างสรรค์สิ่งต่างๆแล้วกันครับสามารถสร้างอะไรก็ได้จากปริมาณมานากับพลังเวทย์น้ำแข็งครับ” ผมตอบพระเจ้าไป

“งั้น ก็ขอให้โชคดีในโลกแห่งใหม่ละกันข้าขอมอบนามให้เจ้า ชื่อว่า เรน เป็นนามจากพระเจ้าทำให้พลังของเจ้าเพิ่มขึ้นสามเท่าจากคนปกติทั่วไปขอให้เจ้าโชคดีหละ” พระเจ้ากล่าว

ระหว่างนั้นเรนได้หลับตาลงไปเนื่องจากความจ้าของแสงรอบตัวก่อนที่จะค่อยๆจางลงไป เมื่อเรนเริ่มมองรอบตัวพบว่าตนเองกำลังอยู่ใน ป่าแห่งหนึ่ง “เอ๊ะเกิดใหม่ไม่ใช่ว่าเราจะต้องเป็นทารกเกิดจากคนหรอไหงมาอยู๋ในป่างี้” เรนคิด

หลังจากนั้นเรนได้เริ่มมองไปรอบๆ และมองลงไปที่ร่างกายของเขาพบว่านอกจากจะเกิดมากลางป่าแล้วยังเปลือยกายอยู่ด้วย และเมื่อมองลงไปอีกพบว่า “ไอนั่น”ของเขาหายไปแล้วระหว่างที่กำลังตกใจอยู่ พระเจ้าได้ปรากฏตรงหน้าเขา เรน ได้แต่ตกใจและรีบเอามือปิดทันที

“ข้าขอโทษด้วยเรน เนื่องจากสวรรค์มีกฏอยู่ว่าการส่งมาเกิดใหม่โดยใช้พลังของพระเจ้าคนที่เกิดใหม่มาต้องรูปร่างไม่เหมือนเดิมข้าเลยต้องเปลี่ยนเพศเจ้าเป็นผู้หญิงแทนอะนะอย่าโกรธข้าเลยนะเรน” พระเจ้ากล่าวกับเรน

“ครับ ก็ได้ครับอย่างน้อยผมก็ได้มีชีวิตต่อแล้วกันครับ” เรนกล่าว

หลังจากนั้นพระเจ้าก็ได้จากไปสิ่งแรกที่เรนคิด เขามีพลังสามารถสร้างสิ่งของได้ทุกอย่างเพราะฉะนั้นเขาต้องลองใช้ดูซักหน่อย เนื่องจากว่าจะไปสำรวจนอกป่าหากเดินเปลือยกายออกไปน่าจะโดนหาว่าเป็นคนบ้าแน่นอน เรนเลยได้ลองเสกเสื้อผ้ามาใส่ อืมเรียบร้อยดูเป็นสาวน้อยน่ารักดีหนิเรนมองชุดที่ตัวเองใส่อย่างพอใจและเริ่มเดินออกจากป่าไปยังเมืองที่ใกล้ที่สุด

เมืองฟิเลเดเฟีย จักวรรดิฟอเทีย

“นี่มัน เมืองยุคกลางแบบในอนิเมะเลยนี่หว่า”เรนกำลังตื่นเต้นอยู่ในระหว่างนั้นก็มีทหารคนหนึ่งเดินเข้ามาทักว่า นี่ๆ หนูมาทำอะไรแถวนี้หรอเมืองนีี้ค่อนข้างอันตรายนะสำหรับเด็กอย่างเธอรีบกลับไปหาพ่อแม่เถอะ

“คือ ข้าไม่ได้หลงทางมานะข้ามาสมัครเป็นนักพจญภัย” เรนบอกกับทหาร

“นักผจญภัยอย่างนั้นหรอถ้างั้นกิลด์นักผจญภัยเดินไปทางนู้นแล้วเลี้ยวซ้ายเลย” ทหารเฝ้าประตูบอก

หลังจากนั้นรินเลยเดินไปทางตามที่ทหารคนนั้นบอก หืมกิลดิ์นักผจญภัยใหญ่จังเลยดูโอ่อ่ากว่าส่วนอื่นในเมืองเลยแฮะ เรนคิด หลังจากนั้นเรนจึงเดินเข้าไปในกิลด์

“ขอโทษนะคะ ลงทะเบียนนักผจญภัยทางไหนหรอคะ” เรนถามกับนักผจญภัยในกิลด์

“ทางนั้นเลยจะหนู” นักผจญภัยคนนั้นตอบ

เรนเดินไปทางที่นักผจญภัยคนนั้นบอก และได้เห็นเคาเตอร์ที่มีพนักงานยืนอยู่

“สวัสดีค่ะ ข้ามาสมัครเป็นนักผจญภัย” เรนกล่าว

“การสมัครเป็นนักผจญภัยในสังกัด อย่างแรกกรอกข้อมูลตามนี้แล้วก็เอามือวางบนลูกแก้วได้เลย” พนักงานกิลด์บอก

หลังจากเรนกรอกข้อมูลเสร็จ เรนจึงได้วางมือบนลูกแก้วแล้วเกิดแสงสว่างวาปขึ้นมา

หลังจากที่เรนได้วางมือลงบนลูกแก้วได้มีแสงวาบขึ้นมาพร้อมบอกระดับพลัง

ชื่อ เรน

เพศ หญิง

เผ่าพันธ์ ครึ่งแมวครึ่งมนุษย์

พลังเวทย์ A+

พลังกาย A

ระดับมานา S

ธาตุของพลังเวทย์ น้ำแข็ง

“ถือว่าเป็นค่าเริ่มต้นที่ดีเลยคะนี่เทียบเท่านักผจญภัยแรงค์ A ระดับต้นๆหลายคนเลยคะ สำหรับเควสเริ่มต้นแนะนำเป็นเควสคุ้มกันค่ะเชิญเลือกทางนั้นได้เลยค่ะ” พนักงานกิลดิ์กล่าวกับเรน

หลังจากนั้นเรนได้เดินไปยังจุดที่พนักงานกิลด์แนะนำพบว่าเควสจำพวกนี้ปกติมีแต่นักผจญภัยระดับ B ชึ้นไปรับทั้งนั้นมีทั้งคุ้มกันขบวนสินค้า คุ้มกันบุคคลและอื่นๆ ระหว่างมองอยู่นั้นเองเรนได้เหลือบไปเห็นเควสอันหนึ่งแปะอยู่บอร์ดข้างๆไม่ได้มีใครสนใจ

เควส ตามหาองค์ชายของจักวรรดิ

ลักษณะ ผมสีแดง ตัวไม่สูงไม่เตี้ยมาก อายุ 15 ปี

รางวัล เหรีญทอง 1000 เหรียญ

ติดต่อรับได้ที่หน้ากิลด์

เควสตามหาคนหรอน่าสนใจดีหนิ รางวัลก็เยอะด้วยเมื่อเลือกเสร็จแล้วเรนจึงได้เดินไปหาพนักงานกิลด์ทันที

“ข้าขอเลือกเควสตามหาค่ะ” เรนกล่าวอย่างมั่นใจ

“ได้คะแต่ดิฉันเตือนก่อนนะคะว่าขอบเขตเควสนี้ค่อนกว้างทั้งพื้นที่จักรวรรดิเลย หากทำไม่ไหวขอแนะนำว่าอย่าเพิ่งรับเลยสำหรับเควสนี้นะคะ” พนักงานกิลด์กล่าว

“ข้าไหวอยู่แล้ว"เรนกล่าว

“งั้นขอให้โชคดีกับการเดินทางนะคะ” พนักงานกิลด์กล่าวพร้อมมอบเควสให้แก่ เรน

หลังจากออกมาจากกิลด์เนื่องจากพระเจ้าต้องการให้เรนสามารถใช้ชีวิตตั้งตัวในโลกนี้ได้พระเจ้าจึงได้ให้เงินไว้กับเรน เรนจึงได้ไปเปิดห้องอยู่ก่อน ระหว่างพักผ่อนเรนได้ลองคิดว่าจะหาองค์ชายได้อย่างไรกับพื้นที่ที่กว้างขนาดนั้น ขณะนั้นเองเรนก็ได้นึกออก ใช่แล้ว ใช้พลังสร้างอุบกรณ์ที่ค้นหาใครก็ได้สิ หลังจากเรนคิดได้จึงได้ลองใช้พลังสร้างสิ่งที่นึกขึ้นมา สิ่งที่ได้ออกมานั้นเป็นก้อนเทาๆก้อนหนึ่งซึ่งมีเวลาอยู๋ข้างบนพร้อมเสียงแจ้งเตือนว่า เนื่องจากสิ่งนี้ใช้มานามหาศาลในการสร้างและระดับมานาของผู้ใช้ไม่เพียงพอทำให้้ต้องใช้เวลา ประมาณ 48 ชั่วโมงถึงเสร็จ

“เฮ้อ ไม่เป็นไรแค่สองวันเองไม่น่าจะมีใครเจอตัวองค์ชายก่อนเราแหละระหว่างนี้ออกไปตลาดหาซื้ออะไรกินดีกว่า” เรนคิดพร้อมเปลี่ยนความสนใจจากหินออกไปตลาดทันที

ระหว่างที่เรนกำลังเดินอยู่ในตลาดนั้นเองรินได้ยินเสียงคนตะโกนขึ้นมา “ขโมยใครก็ได้ช่วยจับขโมยให้ฉันที” มีชายคนหนึ่ง อายุประมาณ 15 กำลังวิ่งกอดขนมปังวิ่งหนีมาทางริน ผมสีแดง “เอ๊ะ” หรือว่าไม่มีเวลาให้เรนนได้ลองใช้พลังเวทย์น้ำแข็งสร้างเป็นโซ่จับตัวชายหนุ่มคนนั้นไว้

“พันทนาการน้ำแข็ง”

ชายคนนั้นถูกโซ่น้ำแข็งรัดไว้ทำให้ล้มลง “จับได้แล้ว” เรนพูด

หลังจากนั้นป้าคนหนึ่งซึ่งหน้าจะเป็นเจ้าของร้านขนมปังได้เดินเข้ามาขอบคุณ เรน “ขอบคุณนะหนูที่ช่วยจับขโมยให้”

"ไม่เป็นไรค่ะ" เรนตอบ

“ข้าบอกแล้วไงสำหรับค่าขนมปังให้ไปเก็บกับราชสำนักข้าเป็นถึงเจ้าชายแห่งจักวรรดิเชียวนะ” ผู้ชายคนนั้นตะโกนออกมาา

“แหม เจ้าชายภาษาอะไรขโมยของห้ะ นอกจากขี้ขโมยแล้วยังโกหกอีกหน้าไม่อาย ข้าจะจับแกส่งทหาร" ป้าคนนัั้นกล่าว

“เดี๋ยวก่อนค่ะ ค่าขนมปังที่เขาขโมยไปเท่าไรคะเดี๋ยว ข้าจ่ายแทนเองข้าขอตัวคนคนนี้ไปนะคะ” เรนกล่าว

“อ่า 1 เหรีญเงินจ้ะ ส่วนไอเจ้าเนี่ยหนูเอาไปเลย” ป้าบอก

หลังจากนั้นรินจึงได้ปลดโซ่ออกจาก ชายหนุ่มคนนั้นและเสกกุญแจมือน้ำแข็งแทนพร้อมพากลับไปที่พัก

To be cointined

ถ้าชอบอย่าลืมกดหัวใจด้วยนะครับ หากอยากสนับสนุนผมสามารถกดส่งของขวัญได้เลยครับ